Şey, dilkarşıtı programı haklı kılar. Söz
Şey olduğunda ise Söz dilin imkanlarını genişletip büyümek isteyecektir.59. Türk şiirinde Söz = Şey denklemini düstur alıp dilkarşıtı programı uygulayan deneylerin şiirsel malzemesi sonunda anadil Türkçe ile sınırlı kalmış, öteye varamamıştır. Malzemesi anadili (Türkçe) olan bir şiirin hayatını yaşaması mümkün değildir. Türkiye'de Söz büyümek, alanını genişletmek istemiştir. Dil parçalandığında bile bu Söz'ü büyütmek amacıyla olmuştur. Dilyıkıcı Ece Ayhan'ın kendine etikçi demesi boşuna değildir.
60. Siz dile istediğiniz kadar Büyük Yetenek muamelesi yapın, eğer değilse, o size sürekli acizliğini hatırlatacaktır. Bundan bana ne derseniz iletişim zeminini altınızdan çekecek, sizi yalnız bırakacaktır.
61.Tarih 1966. Magritte, kendisinden önce görülemeyene ulaşmak için verilen bütün o öte mücadelesinden sonra Foucault'ya mektubunda görülemeyene görünenden daha fazla önem vermek için bir gerek yok diye yazıyor. Bu batılıların kim bilir kaçıncı durağıydı, bu duraklardan hiçbiri de bizimle eş zamanlı değildi.
62. Tarih 1998. Paris'te Picasso müzesini gezdikten sonra düştüğüm notta ne düzlemlerin kesişmesi, ne biçimlerin derinlikli kırılmaları gibi gözlemler var: İnsanın toplumsal mukavelesi sanatçının önüne öyle bir demir parmaklık oluşturmuştur ki Picasso doğaya ulaşabilmek için insanı parçalamak zorundaydı. Bu doğrudur, ama terstir, olaya böyle terso bakmak, bütün o batıya göz dikmelerimize rağmen Türk modernleşmesinin ana eksenidir.
63. Hikâyede bizi ilgilendiren bir taraf var. Tarih 1912. Amerikalı ressam Pol-lock'un kendine has bir teknik buluncaya kadar nevrotik bir takıntıyla Sikeyim Picasso'yu diye bağırıp durması ile ilgili biyografik nottaki kızgınlık sıradan bir kıskançlıktan değil. Pollock, gözünü diktiği Picasso'yu yaratan koşulları karnında hissedemiyordu. Ama gözünü diktiği yer, kendi karın ağrısı ile birleşince ortaya başka bir tertip çıktı.
64. Hikâyede bizi ilgilendiren bir taraf var. Tarih 1912. Ezra Pound, o zamanki şiirin gerçeklikle kurduğu ilişkinin yavanlığından bıkmış, imgeci manifestoyu yazmıştı. Pound, tıpkı sonradan Blanchot'nun da göreceği gibi (The Works of Fire, 1949) Mallarme'yi doğru görmüş, Mallarme'nin esas aşkının dilin soyutlama gücü olduğunu farketmiş, bu soyutlama gücünü şeylerin daha dolaysız ele alınması için yazdığı manifestoya kaynak göstermişti. Burasını iyi anlamak lazım. Pound, somut olmayan hiçbir kelimeyi